Tunceli Türküsü :
TUNCELİ İsminle çok şirinsin, Nazımiye Kazası Yaralarım çok derin Am bana Tunceli, Tunceli. Yolum düştü Mazgirt'e Seni sordum her yerde Kırklar ceminde bade Doldur bana Tunceli, Tunceli Çemişgezek, Ovacık Hozat'ı gör azıcık Hep ilerde nazlıcık, Yoksul ilim Tunceli, Tunceli Lale sümbül dağların Cennet olsun bağlarin, Pertek lale güllerin, Benzer kara Tunceli, Tunceli Pülümür gümüş suyun, Altın olsun ak tuzun, Derde derman Munzur'un Kamil'i sev Tunceli,
Tunceli. Ovacık ilçesinde bulunan Munzur Suyu'nun ve ovanın güzelliğini konu alan bir türkü :
Göçer gider Munzur Dağı'nın dumani, Yavaş yavaş karın erir Ovacık, Bir bağı öğrendim, yeşil ovasi Ab-ı kevser, suyun akar Ovacık Bir bağı öğrendim yeşil ovasi Ab- kevser suyun akar Ovacık Turnalar ötüşür, gezer ovada, Bülbül gülün almış bekler yuvada, Güzeller geliyor Munzur Baba'dan Yaz gülüm sizde kalır Munzur, Ovacık, Güzeller geliyor Munzur Babadan, Yaz gülüm sizde kalır Munzur, Ovacık.
Tunceli'de cenazelerde söylenen ağıtlardan biri; Bu Dünya böyle olduğunu bilmezdim El uzatıp gonca gülüm dermezdim, Canım çıksın yar kadrini bilmezidm, Gün doğanda, gün batanda oy Mahmut ! Dğlar al giyinmiş, deryalar kara, Vücudum sağ değil, sinem hep yara, Dilim kopsun, nasıl öldü diyem o yara, Gün doğanda, gün batanda oy Mahmut !
Yeni duydum Mahmut gitmiş ölüme, Ateş saldı gülşenime, gülüme, Kanlı kılıç seni almam elime, Gün doğanda, gün batanda oy Mahmut ! Dğlar al giyinmiş, deryalar kara, Vücudum sağ değil, sinem hep yara, Dilim kopsun, nasıl öldü diyem o yara, Gün doğanda, gün batanda oy Mahmut !
Ovacık yöresinde söylenen bir türkü de örnek olarak aşağiya alinmiştir.
Belik belik olmuş huri kızları Hiç kimse Gülzarıma benzemez ! Gönül kimi severse odur güzel, Hiç biri sevdiğimebenzemez ! Kimi al giyinmiş, kimi kirmizi, Kimi gül devşirir, kimi nergizi, Kimisinin ağzında dişleri inci... Hiçbirisi Gülzar'ıma benzemez.
Tam saldım ceylana Yurdu boş birakmiş, gitmiş bir yana, Yolcu benim Gülzar'ımı gördün mü ? Hiçbirisi sevdiğime benzemez.
Tunceli Her Yönüyle 2. Bölüm
|